De Pierre Wynants-trofee
De trofee
De Pierre Wynants-trofee is een werk van François Grimoin, een kunstenaar die tegelijk fotograaf, beeldhouwer, regisseur en tentoonstellingscurator is. François Grimoin exposeerde onlangs op de Biënnale van Venetië, in Singapore, Sint-Petersburg en Monaco, en ook in Parijs, Brussel en Londen. Lenticulaire fotografie, augmented reality en beeldhouwkunst zijn vandaag zijn belangrijkste uitdrukkingsmiddelen.
Pierre Wynants, de legende
Je kunt op een grote hotelschool voor “nietsnut” zijn uitgescholden en later toch drie Michelinsterren en vier rode koksmutsen van Gault&Millau behalen! Als er één kok is die in België geen introductie meer nodig heeft, dan is het Pierre Wynants, de meest iconische van allemaal. Als derde generatie van “Comme chez Soi” drukte hij zijn stempel op zijn tijd en, meer nog, op de erkenning van de Belgische keuken in de hele wereld. Voor velen blijft zijn naam verbonden aan enkele signatuurgerechten, zoals de tong met een mousseline van riesling, die nog altijd op de kaart staat bij zijn schoonzoon Lionel Rigolet en zijn kleinzoon Loïc, in een huis dat dit jaar honderd jaar bestaat.
De chefs in de wedstrijd
Twee teams van vier chefs nemen het tegen elkaar op: België tegen Luxemburg.
Team België
David Martin, “La Paix” en “Palais Royal”, Brussel
Van Lot-et-Garonne naar Brussel, via Londen en Parijs. David Martin, een onvermoeibare reiziger in smaken, staat zowel aan het fornuis van “La Paix”, twee Michelinsterren, als van “Palais Royal”. Twee verschillende adressen, maar even veeleisend. Het jongste neemt u mee op een zintuiglijke reis waarin nuances, contrasten en subtiele kruidige accenten harmonieus in elkaar overvloeien.
Lionel Rigolet, “Comme chez Soi”, Brussel
“Comme chez Soi” is niet zomaar een restaurant, het is een huis. “We komen er niet ‘eten’, we komen ‘thuis’”, zegt Lionel Rigolet, de iconische chef, graag. Het adres, dat vandaag honderd jaar bestaat, blijft het levende symbool van een Belgische gastronomie die tegelijk erfgoed is en zichzelf voortdurend heruitvindt: een keuken van seizoensproducten, rijk aan kruidencombinaties, met als vaste leidraad het product, de texturen en de juiste balans.
Giovanni Bruno, “Senzanome”, Brussel
Giovanni Bruno, een kind van Sicilië, belichaamt de discrete elegantie van een Italiaanse haute cuisine die trouw blijft aan haar wortels. Zijn technische precisie, zijn respect voor het product en zijn hedendaagse visie maken hem tot een echt referentiepunt voor zijn collega’s. In “Senzanome” vertelt elk gerecht een Italiaans verhaal, tussen adel en ingetogenheid, met de gulheid van het Zuiden in een subtiele uitvoering.
Charles-Edouard Jeandrain, “Attablez-vous”, Namen
Speelse ideeën en klassieke smaken: Charles-Edouard Jeandrain verrast graag. Zijn keuken is uitgesproken Frans, maar modern en levendig, tegelijk smaakvol en visueel. Ze fascineert door de bewerking van de ingrediënten en blijft daarbij aandacht hebben voor de verscheidenheid aan texturen. Een frisse wind die energie geeft.
Team Luxemburg
Yves Mattagne, “Sensa” (Anatura), Weiswampach
Sea Grill, Villa Lorraine en nog veel andere referenties. Vandaag staat de meermaals besterde chef Yves Mattagne aan het roer van “Sensa”, het restaurant van Anatura, en hij blijft verrassen. Veertig jaar carrière, gedragen door een sterke visie: een grenzeloze creativiteit, gevoed door talrijke reizen, en een voortdurende drang om zichzelf opnieuw uit te vinden.
Cyril Molard, “Ma langue sourit”, Moutfort
Twee Michelinsterren. In zijn intieme en trendy restaurant, versierd met kleurrijke schilderijen, laat Cyril Molard niets aan het toeval over. Elk detail is doordacht, zijn creatieve garnituren zetten uitzonderlijke producten in de verf, en elk ingrediënt vindt zijn plaats zonder iets overbodigs. Plezier en evenwichtige smaken.
Ilario Mosconi, “Mosconi”, Luxemburg
“Mosconi” staat sinds 1986 voor de kunst van de Italiaanse gastronomie aan de rustige oevers van de Alzette, en voor een liefdesverhaal dat Ilario en Simonetta verbindt. Samen eren ze met zeldzame passie de tradities van hun geboorteland en geven ze de klassiekers een nieuwe invulling met een subtiele, soms gedurfde moderniteit. Een adres waar traditie flirt met avant-garde en waar elk bord een kunstwerk wordt.
René Mathieu, “Airfield”, Findel
De “druïde van het plantaardige”, volgens Gault&Millau. Een Michelinster en een groene Michelinster. René Mathieu verheft groenten, kruiden en fruit met een zeldzame creativiteit. Zijn menu’s zijn een reis door smaken en texturen, vaak met wilde kruiden en planten, voor een zintuiglijke ervaring die de natuur respecteert en tot haar recht laat komen.
De scheidsrechter
Pierre Résimont, “L’Eau Vive”, Arbre
In 1994, amper 25 jaar oud, bezorgt hij “L’Eau Vive” zijn eerste Michelinster. De tweede volgt in 2012. Sindsdien deelt Pierre Résimont met uitzonderlijke regelmaat zijn passie voor een rijke keuken. Zijn vakmanschap geeft vertrouwde smaken een inventieve wending, met verfijning en gulheid.
Pierre Marcolini, Brussel
Hij is de bekendste Belgische patissier en chocolatier ter wereld. Van zijn vele onderscheidingen vermelden we de titel van wereldkampioen patisserie, die hij in 1995 in Lyon behaalde. Sindsdien zet Pierre Marcolini elke dag zijn zoektocht naar perfectie voort. Als visionair maakte hij van de rechthoekige tablet een vierkant en van de praline een fijne palet, en gaf hij chocolade zo zijn adelbrieven.
Tekst: Alain de Fooz, epicurisch journalist, verliefd op woorden en echte smaken.
